Verbindende communicatie in de geboortezorg

Verbindende Communicatie, gebaseerd op het werk van Marshall Rosenberg, is een van de fundamenten onder mijn manier van werken. In de kern gaat het om vier stappen: waarnemen zonder oordeel, voelen wat er in je omgaat, ontdekken welke behoefte daaronder zit, en van daaruit iets vragen. Geen script om anders te praten, maar een manier om dichter bij jezelf te blijven, juist op de momenten dat dat het moeilijkst is.

Neem het moment dat weeën heftiger worden en je het gevoel hebt de grip te verliezen. Veel vrouwen vertellen me dat er dan iets in ze omslaat: ze worden stil, of juist fel, of trekken zich terug in zichzelf. Onder die reactie zit vaak een simpele, sterke behoefte: vertrouwen. Vertrouwen dat je lichaam weet wat het doet, vertrouwen dat de mensen om je heen je niet loslaten. Die behoefte hardop voelen, al is het maar bij jezelf, verandert iets. Je hoeft niet te weten hoe je het moet zeggen. Het voelen alleen al geeft houvast.

Of het moment dat een ziekenhuiskamer ineens vol mensen, apparatuur en fel licht zit, terwijl jij juist naar binnen aan het keren was. Wat daar vaak onder ligt, is een behoefte aan ontspanning: ruimte om te blijven ademen, om je lichaam zijn werk te laten doen zonder dat alles om je heen daarop inbreekt. Weten dat dit is wat je nodig hebt, geeft je iets om naar te vragen: minder licht, een stem die zachter praat, een moment zonder vragen. Ontspanning is nou eenmaal wat een bevalling vraagt, en dat vragen mag hardop.

Ook je partner heeft in die uren zijn of haar eigen binnenwereld. Ik zie vaak partners die er wel willen zijn, maar niet weten wat ze kunnen doen, en daardoor stil en onzeker aan de zijlijn staan. Verbindende Communicatie geeft geen kant-en-klare zin voor dat moment, maar wel een richting: ook bij je partner zit een behoefte, bijvoorbeeld aan houvast, of aan het gevoel nuttig te zijn. Wanneer die behoefte er mag zijn, ontstaat er vaak vanzelf weer contact tussen jullie twee, precies wanneer dat het hardst nodig is.

Er is ook het gesprek dat je met jezelf voert. Zelfcompassie is een vorm van Verbindende Communicatie die makkelijk over het hoofd wordt gezien. Op het moment dat je jezelf hoort denken dat je het niet goed doet, of dat je dit anders had moeten voorbereiden, ligt daaronder vaak diezelfde twee behoeften: vertrouwen en ontspanning. Ze herkennen, zonder ze meteen te willen oplossen, is al een vorm van verbinding met jezelf.

In de cursus nemen we ruim de tijd om deze behoeften te leren herkennen, bij jezelf en bij je partner, zodat vertrouwen en ontspanning woorden krijgen waar je op kunt terugvallen als het erop aankomt, in plaats van iets wat je moet afdwingen. Dat is precies waar hypnobirthing en Verbindende Communicatie samenkomen: allebei bouwen ze op de wijsheid dat je lichaam, en jij, al weten wat er nodig is.